Exhibition of photo's and silk sjawls by Pieter and Rini Adriaans

Opening at December 11 (14.h) Pieter and Rini Adriaans will exhibit photos and silk sjawls at galerie de Blauwe Meije. For some background info on the photo work click here (in Dutch). The photo's are printed in guaranteed museum quality on dibond with perspex and sold in a limited edition of 5.

The painted body
(Pieter en Rini Adriaans, met dank aan Johan)

Soms vind je een heel nieuw spoor zonder dat je op zoek was. Als schilder heb ik eigenlijk helemaal niets met fotografie. Het is een nuttig hulpmiddel, meer niet. Ik ben wel altijd aan het experimenteren en dan is niets te gek. Jaren geleden was ik in mijn atelier met verf aan het kliederen. Het werk wilde niet erg vlotten en ik was een beetje depressief. Ik zat vast. Op een gegeven moment voelde ik dat ik even niet meer op het doek moest schilderen, maar op mijn eigen lichaam. Die gedachtesprong is minder groot dat het lijkt, want het doek waarop ik schilder associeer ik altijd met menselijke huid en ik heb verschillende werken rond dat thema gemaakt. Ik nam wat zwart pigment (pure koolstof dus huidvriendelijk) en begon tekens op m’n lijf te schilderen. Dat was spannend, de naaktheid van je huid bekleden met symbolen. Het voelt alsof je terug naar de oertijd gaat. Er is een mix van emoties: je maakt jezelf klaar voor de jacht, of voor oorlog of voor je geliefde. Erotiek, macht, schaamte, hybris, het is er allemaal. Toen het er een beetje uitzag riep ik mijn vrouw Rini, die is wel wat gewend, maar moest toch even slikken.
Samen hebben we toen een serie foto’s gemaakt. Die foto’s waren op zich nog geen kunst bleek bij nadere beschouwing, gewoon een blote meneer met verf op z’n lijf. Het harde realisme van de foto’s blokkeerde de toegang tot de emotionele wereld die er onder lag. We lieten de zaak rusten.

Er was wellicht nooit meer iets met de foto’s gebeurd als niet een paar maanden later mijn zoon Johan ons was komen uitleggen wat je allemaal met Photoshop kunt doen. Hij toonde ons hoe je een beeld kon bewerken met allerlei effecten. ‘Probeer eens iets met deze’ zei ik, terwijl ik een van de lijf-schilder foto’s selecteerde. Er gebeurde een klein wonder. Door het toepassen van filters werd het harde realisme weggehaald en kregen de beelden ineens een universele betekenis. Je kreeg beelden waar je naar bleef kijken.

Dat effect wordt nog sterker als je ze afdrukt op groot formaat. Kijk, dat is wat je zoekt als kunstenaar. Door de jaren hebben Rini en ik een aantal van dit soort series gemaakt, waarbij we natuurlijk meer zijn gaan experimenteren met onder meer poederpigmenten en klei.